Νέες πόλεις, σχεδιασμένες από την αρχή.

Η ιδέα της οικοδόμησης μιας νέας πόλης, μιας νέας πρωτεύουσας δεν είναι μια νέα ιστορία, ή μια καινοτομία στον αστικό σχεδιασμό. Είναι μια προσπάθεια των κυβερνήσεων για να στήσουν από την αρχή μια καθαρή, νέα δομή πόλης, τόσο για να τονώσουν την οικονομία, όσο και για να μεταδώσουν το όραμά για έναν νέο, σύγχρονο κόσμο. 

Παραδείγματα υπάρχουν, άλλα πιο γνωστά, άλλα φανταχτερά, άλλα εντυπωσιακά. Μερικά και τα πιο αντιπροσωπευτικά από αυτά είναι τα εξής:

Η αυθαιρεσία νικά (Δυστυχώς)

Πρόσφατα συνειδητοποίησα κάποια γεγονότα τα οποία ποτέ δεν ήθελα να πιστέψω πως υπάρχουν ή πως θα μπορούσαν να συμβούν. Είναι γεγονότα αδικίας και ανισότητας.

Ποια είναι αυτά;

Το "κακό" να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας.

Ο ελεύθερος επαγγελματίας, αντιμετωπίζεται ως ένας σύγχρονος "εγκληματίας". Θεωρείται αξιωματικά και άκριτα ως "κλέφτης", ως ο "κακός" της κοινωνίας.

Ο κλέψας του κλέψαντος...

Δεν χτίζεις και δεν κατακτάς την εμπιστοσύνη των πολιτών όταν εσύ, το ίδιο το κράτος, τους ληστεύεις. Σε μια χώρα που χρησιμοποιούμε την έκφραση "ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται", το κράτος που είναι ο θεματοφύλακας της δικαιοσύνης, της νομιμότητας, της ισονομίας, δεν πιάνεται από τα δικά του μαλλιά, δηλαδή δεν κάνει αλλαγές στον τρόπο που λειτουργεί, στην εσωτερική του διαχείριση, δεν νοικοκυρεύει τα του οίκου του, αλλά προσπαθεί να βγει από το νερό κάνοντας "πατητές" σε όσους βρεθούν στο διάβα του. 

Στο πρόβλημα των σκουπιδιών υπάρχουν λύσεις. Οι αποφάσεις και οι δράσεις λείπουν.

Είμαστε στο «και πέντε» για την εύρεση μακροχρόνιας, συμφέρουσας, οικολογικής λύσης για το πρόβλημα των σκουπιδιών. Τα γεγονότα, και μάλιστα τα δυσάρεστα και τα αρνητικά, τρέχουν πριν από εμάς και εμείς ακολουθούμε ασθμαίνοντας.

Το πρόβλημα ξεκινάει από το γεγονός πως ο παλαιός τρόπος με τους χώρους ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων (Χ.Α.Δ.Α.), τις γνωστές χωματερές, έχει «πεθάνει». Η χώρα μας πληρώνει κάθε χρόνο τεράστια ποσά σε πρόστιμα για κάθε χωματερή που λειτουργεί, αλλά και πρόστιμα για κάθε Χ.Α.Δ.Α. που μπορεί μεν να είναι ανενεργή, αλλά δεν έχουν γίνει έργα αποκατάστασής της. Φυσικά όλα αυτά τα πρόστιμα δεν θα καλυφθούν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό αλλά προβλέπεται να μετακιλιθούν στους Δήμους όπου βρίσκονται οι Χ.Α.Δ.Α. και δυστυχώς στους Δημότες.

Graffiti στο Πολυτεχνείο. Βάρβαροι ή καλλιτέχνες;

"Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα". Αυτή την παροιμία έλεγε η γιαγιά μου, όταν έβλεπε κάτι τόσο μαύρο που να μην το άντεχε. Μαύρη είναι η μοίρα μας, μαύρη είναι η νύχτα, τώρα μαύρο και το κτίριο του Πολυτεχνείου Αθηνών στην οδό Πατησίων και Στουρνάρη.

Τα κτίρια του Πολυτεχνείου, που είναι ακόμα και σήμερα, πρωτίστως, χώρος μάθησης και εκπαίδευσης, αποτελούν σημείο αναφοράς για την πόλη της Αθήνας και τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Κατά καιρούς έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν πυρποληθεί, έχουν καταληφθεί από πολλές ομάδες, έχουν γκρεμιστεί κομμάτια τους και έχουν χρησιμοποιηθεί ως πολεμοφόδια στις Αθηναϊκές οδομαχίες. Καμία όμως από αυτές τις ενέργειες δεν είχε το μανδύα της τέχνης. 

Νέος νόμος αυθαιρέτων. Δεν αντέχεται αυτό το γαϊτανάκι

Δεν έσκασε "σαν βόμβα" η είδηση πως το Υ.ΠΕ.Κ.Α σχεδιάζει να φτιάξει νέο νόμο για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης. Έγινε πια συνήθεια η κάθε νέα κυβέρνηση να θέλει να αφήσει το στίγμα της, να προβεί σε "βελτιώσεις" υφιστάμενων καταστάσεων και νόμων, να δικαιολογήσει προηγούμενες δυσφορίες ή αντιρρήσεις της, να δικαιολογήσει την ύπαρξή της.

Όμως, καταντάει κοροϊδία προς τους πολίτες, προς όλους όσους σκέφτονται να "τακτοποιήσουν" το ακίνητό τους, προς τους μηχανικούς που βρίσκονται για ακόμα μια φορά μπροστά στην αποκρυπτογράφηση αοριστολογιών, μπροστά στη "διύλιση του κώνωπα". 

ΤΗΝΟΣ: Ας διερευνήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα ενεργειακά αυτόνομο νησί

Η πρόσφατη κατάρρευση του ηλεκτρικού συστήματος στην Τήνο πρέπει να ληφθεί ως σήμα κινδύνου για την οριακή κατάσταση που βρίσκεται το σύστημα ηλεκτροδότησης. Ακραία, βέβαια, ήταν τα πρόσφατα καιρικά φαινόμενα, αλλά δεν είναι αποδεκτό να αφεθεί στην τύχη και στη θεία πρόνοια η ενεργειακή επάρκεια σε οποιοδήποτε τόπο.

Οι Αίσωποι της Ελληνικής πολιτικής ζωής και τα θύματά τους

Σε όλη την νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, χωρίς κενά διαστήματα, οι «Αίσωποι» της πολιτικής ζωής έπλαθαν τους μύθους τους. Όμως, ο κάθε μύθος του γνωστού παραμυθά της αρχαιότητας κατέληγε σε ένα βαθύτερο νόημα, έδινε ένα μάθημα. Οι δικοί μας σύγχρονοι πολιτικοί μύθοι καταλήγουν σε κάποιο μήνυμα;

Νέο Κυβερνητικό σχήμα. Θετικές σκέψεις από τους μηχανικούς;

Λέτε να αλλάξουν, προς το καλύτερο, τα δεδομένα για το επάγγελμα του μηχανικού;

Λέτε, επιτέλους, να καταλάβει κάποιος αληθινά και σε βάθος τις ανάγκες των ελευθέρων επαγγελματιών μηχανικών, και να δοθούν πραγματικές και διαχρονικές λύσεις στα στοιβαζόμενα προβλήματα;

Λέτε να υπάρξει κάποιος που να τραβήξει από το τέλμα το επάγγελμά μας;

Με μια πρώτη ματιά φαίνεται πως οι συνθήκες, τουλάχιστον, ευνοούν τις θετικές σκέψεις και αντιδράσεις από τον κόσμο και τους εργαζόμενους στο χώρο, στενό ή ευρύτερο.

Γιατί;

Οι έντονες πολιτικές μεταβολές* επηρεάζουν άμεσα την Αρχιτεκτονική

Μέσα σε λίγες γραμμές, επιχειρείται μια μικρή και σύντομη προσέγγιση της εκμετάλλευσης, της χρησιμοποίησης ή του επηρεασμού της αρχιτεκτονικής από την πολιτική, με αφορμή τις εθνικές εκλογές (25 Ιανουαρίου 2015).

Δεν θα γίνει αναφορά στα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα για την ανάδειξη του μεγαλείου της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Οι αναφορές θα ξεκινήσουν μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος αποτέλεσε μια βαθιά τομή στην πορεία της αρχιτεκτονικής. Μετά το τέλος του, δημιουργήθηκε η πραγματική ανάγκη για μια ανανέωση σε όλους τους τομείς, παράλληλα με την τεράστια ανάγκη για την κατασκευή κατοικιών και κτιρίων άλλων χρήσεων. Αρωγοί στην επίτευξη μια μεγάλης οικοδομικής αλλαγής ήταν τα νέα υλικά και οι νέοι μέθοδοι κατασκευής. Η δεκαετία του ’20 είναι η περίοδος γεμάτη αντιθέσεις και δυναμισμό, είναι η περίοδος που παίρνει μορφή το αρχιτεκτονικό κίνημα που ονομάζεται «μοντέρνα» αρχιτεκτονική, που χαρακτηρίζεται ως «Διεθνής ρυθμός» και δημιουργεί παράλληλα με τον υφιστάμενο εξπρεσιονισμό.

Ακόμα, την περίοδο αυτή εμπεδώνεται η θεωρία του Μαρξισμού, ως ένα νέο σύστημα ζωής και δημιουργίας στη Σοβιετική Ένωση.

Η διακοπή ρεύματος στην Τήνο δεν έχει πια πλάκα

Ο οικισμός Τριπόταμος χαμένος μέσα στο χιόνι

Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, η Τήνος, που ένα νησί λίγες μόνο ώρες μακριά από την Αττική, με χιλιάδες μόνιμους κατοίκους και με πάνω από πενήντα ζωντανά χωριά, δεν τροφοδοτείται με ρεύμα για τρίτη συνεχόμενη ημέρα. 

Ο λόγος του «ατυχήματος» είναι η ισχυρή, αλλά όχι απρόβλεπτη χιονόπτωση, τόσο στην Τήνο, όσο και στην Άνδρο, η οποία την τροφοδοτεί με ρεύμα. Η Τήνος δεν παράγει μόνη της το ρεύμα που καταναλώνει, αλλά το «φέρνει» από τη γειτόνισσα Άνδρο. Σήμερα για τη διακοπή ρεύματος διαρκείας φταίει η χιονόπτωση, το καλοκαίρι φταίνε οι νοτιάδες, άλλοτε φταίνε οι βοριάδες. Ποτέ όμως δεν φταίνε οι πολιτειακές επιλογές, οι οποίες δεν δίνουν την ευκαιρία αυτοπαραγωγής και αυτοδιάθεσης του αγαθού (πια) αυτού, δηλαδή του ηλεκτρικού ρεύματος και κατά συνέπεια δεν δίνουν ευκαιρία στην αυτονομία του νησιού. Είναι εξουθενωτικό, καταδικαστικό και αβέβαιο όταν εξαρτάσαι από άλλους.

Ακούσατε, ακούσατε... σήμερα εκλογές...

Θυμάστε άραγε τους κινητούς θιάσους, τα μπουλούκια, που γυρνούσαν από χωριό σε χωριό και όλη την Ελληνική ύπαιθρο, προσφέροντας θεατρικές παραστάσεις και θεάματα στο απομακρυσμένο από το άστυ κοινό;  

Γυρνούσαν με ντουντούκες και φώναζαν "... ακούσατε - ακούσατε, σήμερα στο καφενείο του χωριού ο Θίασος κλπ...".

Σήμερα το πρωί βλέποντας, έστω και στα πεταχτά, κάποια πρωινή ενημερωτική εκπομπή, αυτή η εικόνα και αυτή η ατάκα μου ήρθε στο μυαλό, ακούγοντας τον "φανταστικό" διάλογο από το "εξαιρετικό" πολιτικό προσωπικό της χώρας, το οποίο ζητάει ξανά την ψήφο μας.

Κτίρια ερειπωμένα - μυαλά κλειδωμένα.

Αποκατάσταση παλαιών κτιρίων και ερειπωμένων πολιτικών συνειδήσεων. 

Το κάθε κτίριο αποτελεί ένα σύνολο από ενοποιητικά στοιχεία δομικά, λειτουργικά και αισθητικά. Στα παλιά εγκαταλειμμένα και ερειπωμένα κτίρια λείπουν κάποια από αυτά, έτσι ώστε να μην μπορούν να λειτουργήσουν. Λείπει η συνοχή στη δομή, στη λειτουργία και στην αισθητική τους. 

Τι χρειάζεται ένα παλιό κτίριο για να καταστεί επαναλειτουργήσιμο, να εξυπηρετεί σύγχρονες ανάγκες και λειτουργίες;

Αυθαίρετα, η επόμενη ημέρα

Ο νόμος 4178/2013, που επιτρέπει την τακτοποίηση αυθαιρέτων χώρων και χρήσεων, λήγει στις αρχές φεβρουαρίου 2015.

Και μετά τι;

Γιατί δεν μπορούμε και γιατί δεν γίνεται;

Το διασημότερο σπίτι της Αμερικής και ταυτόχρονα μία από τις γνωστότερες, διεθνώς, κατοικία είναι το Fallingwater House, το σπίτι στον καταρράκτη, ή αλλιώς κατοικία Kaufmann, που σχεδιάστηκε το 1935 από τον Αμερικανό Αρχιτέκτονα Frank Lloyd Wright.

Το 1991, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων έδωσε στο Fallingwater τον τίτλο του «καλύτερου κτιρίου που σχεδιάστηκε ποτέ από Αμερικανό αρχιτέκτονα»

Τι φοβερό διαθέτει αυτό το κτίριο και έχει κερδίσει τόσους έπαινους;

Ποιοτικός τουρισμός ή «γοργόνες και μάγκες»;

Με τη φράση του Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ.Γιώργου Χατζημάρκου «Ο Τουρισμός είναι πηγή ελπίδας και πρώτη προτεραιότητα…» στην συνάντησή του με την Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου δεν μπορεί κανείς, σε πρώτο επίπεδο, να διαφωνήσει, αν και υπάρχουν και άλλοι κλάδοι που χρειάζονται προβολή και ανάπτυξη. Δέχομαι όμως πως η βαρία βιομηχανία της χώρας μας και των νησιών είναι ο Τουρισμός.

«Η φαντασία στην εξουσία» (Δανεισμένο από σύνθημα του Μάη του ’68). Υπάρχει φαντασία ή είναι μόνο στην φαντασίας μας…

«Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση» είχε πει ο Αλβέρτος Αϊνστάιν.

Και κάποιοι λένε πως η «γνώση είναι δύναμη» που κατακτάται με προσωπικό κόπο, αποκτάται με την επιμόρφωση, ανεξάρτητα από την ηλικία. Άρα, εάν τα παραπάνω τα δεχτούμε ως αξίωμα, η φαντασία είναι κάτι περισσότερο από δύναμη.